Gisteren kreeg ik op mijn gsm, via msn en vanuit de blogosfeer (doe het mij na) te lezen dat er eentje heel nieuwsgierig is, naar mijn slaapkamer gebeuren.
“Maar Melissa” zei ik haar “Je mag mij alles vragen!”. Ze was onwrikbaar (en verlegen), en vragen zou ze niet, nee, opdissen zou ik! En dan met voorkeur op mijn blog – for everyone to see.
(En wie kan het zulk een lief meisje weigeren?)

Dus bij deze, vrouwelijke lezers *, neem ik u allen (traditionelerwijs) bij de hand, en leid u binnen in de wonderenwereld, die zich mijn slaapkamer noemt. Alwaar wij ons bevinden, in the vale of night, by the candle light, …, want elektrisch licht, werd uit deze contreien gebannnen.

 (Vestje verlicht zijn slaapkamer met kaarsen, als dat geen “duister” geheim is!?)

Hier waar ik in schaduw en schaduwspel mijn dromen en liefdes koester.
Hier overpeins ik mijn dagen, voor het slapengaan.
Hier is het, dat mijn gezelschapsdame, zich de nacht noemt.
En het is hier dat ik de kaarsen uitblaas, zodat u allen weer terug naar uw pc worden gebeamd…