februari 22, 2008, 8:03 pm
Ingedeeld onder: Rijmsels
Ingedeeld onder: Rijmsels
Is ‘t niet hemeltergend,
dat wat zich liefde noemt
Dat ‘t zomaar zonder vragen,
uw hart tot smachten doemt
En dat ‘t immer ongelegen,
uw hoofd met rijmsels vult
Ook dat het zonder schamen,
u in de borstkas brult
Het vuur in u doet laaien,
tot ‘t ijs aan ‘t smelten gaat
En bitter als een weduwe,
u onverzadigd laat
…
(door Likmevestje)
2 Reacties tot nu toe
Plaats een reactie
Plaats een reactie
Automatische regel en alinea afbreking, email adressen nooit getoodn, toegestane HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Ach, de Liefde en verliefd zijn … Die vlinders in de buik, de onnozele grijs op je smoel, die waas voor je ogen, … ‘t Is zo mooi !
Reactie door micheleeuw februari 23, 2008 @ 10:51 amGeniet ervan, onderga het, laat je verzwelgen want het kan zo weer weg zijn.
@Micheleeuw:
Reactie door Likmevestje februari 27, 2008 @ 3:14 pmAch, al is de liefde onstuimig
en glimlachen we soms zuur.
Immer prijkt ze bovenaan ‘t lijstje
van de wonderen der natuur